با امید به تو

                     شروع می کنم....

و در این ظهر  دل انگیز که شاید برای من خاطره ای باشد نه برای تو ...

اما برای تو می نویسم که دل نوشته ام را می خوانی..

که چه فرخنده است روز بارانی عرفه و یاد حسین (ع)و من منتظر بخشش تو هستم و چه زیباست فردا که عید اطاعت و طلوع بندگی و عبادت ان یگانه هستی افرینش است و روز جمعه که بوی مهدی فاطمه می دهد ...بوی او که خواهد امد...

و رسم بزرگمان در شب یلدا ،که حالا شده خاطره ای برای ما.حتی با ان هندوانه های سفیدش،لذت خوردن انار ترش،چیک چیک شکستن تخمه،یخ زدن از فرط سرما و رفتن به زیر کرسی...یاد پدر بزرگ  به خیر...

و خداحافظ پاییز و سلام به زمستان  ،به زیبایی و تلالو نور خورشید بر برف های سپید.

و سلام به مرحله جدید زندگی ام .سلام به جشن تولدی دیگر، سلام به کیک و شمع و کادو...

ببخشید که دعوت نکردیم تا بیاین تولد.چون  راهتون خیلی دور بود،هوا هم سرد.فکر کنم دلیل منطقی باشه

البته دوست های بنده هم که تشریف اوردند موش اب کشیده شدند.غیر از فاطمه جان که خیلی محترمانه از تاکسی پیاده شد.

حالا هم مهم نیست.دیروز از کیک تولدم یک عکس گرفتم که براتون می زارم

تا می توانید لذت ببرید...